15 مه 2024 - بر اساس تحقیق ارائه شده در کنگره چاقیاروپای امسال در ونیز ایتالیا (12-15 مه)، نقطه برش(آستانه) شاخص توده بدنی (BMI) برای چاقی ممکن است برای مردان و زنان میانسال و مسن (40 تا 80 سال) مناسب نباشد.

افزایش نسبت چربی بدن در افراد بالای 40 سال نشان می دهد که BMI پایین تر (27 کیلوگرم بر متر مربع) ممکن است آستانه ی بالایی مناسب تری باشد، و مقادیر بالاتر از این آستانه ی چاقی تنظیم شده، بیانگر افزایش خطر پیامدهای نامطلوب سلامتی هستند.

چاقی، یک بیماری مزمن است که با تجمع بیش از حد چربی تعریف می‌شود و به نظر می‌رسد شناسایی آن بر اساس میزان چربی بدن دقیق‌ترین روش باشد، اماسازمان بهداشت جهانی برای BMI بر نقطه ی برش 30 کیلوگرم بر متر مربع به عنوان شاخص جهانی چاقی در مردان و زنان سفیدپوست در تمام سنین تکیه می‌کند. شاخص توده ی بدنی (BMI) با تقسیم وزن افراد بر حسب کیلوگرم بر مجذور قد آنها بر حسب متر محاسبه می شود.

با این حال، با توجه به تغییراتی که در ترکیب بدنی با افزایش سن رخ می دهد، مانند افزایش چربی بدن (با حداکثر میزان مشاهده شده بین سنین 50 تا 60 سال) و کاهش توده بدون چربی یا همان عضله( که تقریباً 5 درصد در هر دهه بعد از 30 سالگی کاهش می یابد) استفاده از نقطه ی برش BMI فعلی به عنوان شاخص چاقی برای همه گروه های سنی ممکن است مناسب نباشد.

برای آزمایش اعتبار نقطه ی برش BMI سنتی سازمان بهداشت جهانی(یعنی BMI 30 کیلوگرم بر متر مربع)برای طبقه بندی چاقی افراد میانسال و مسن ایتالیایی، محققان دانشگاه تور ورگاتا رم، و دانشگاه مودنا و رجیو امیلیا در ایتالیا و دانشگاه عربی بیروت در لبنان، یک مطالعه ی مقطعی با شرکت 4800 بزرگسال (40 تا 80 ساله؛ 61.5 درصد زن) که به بخش تغذیه بالینی در گروه زیست پزشکی و پیشگیری در دانشگاه تور ورگاتا رم مراجعه کردند، انجام دادند.

افرادی که باردار بودند، یا از داروهایی استفاده می کردند که بر وزن یا ترکیب بدن تأثیر می گذاشت، یا شرایط پزشکی زمینه ای مرتبط با کاهش وزن (مانند سرطان) یا اختلالات روانی شدید داشتند، از مطالعه حذف شدند.

شرکت کنندگان بر اساس طبقه بندی فعلی سازمان بهداشت جهانی برای BMI طبقه بندی شدند: 1087 نفر وزن طبیعی( BMIبین 18.5 تا 24.99 کیلوگرم بر متر مربع)،  1826 نفر دارای  اضافه وزن (25 تا 29.9 کیلوگرم بر متر مربع)، و 1887 فرد چاق (30 کیلوگرم در متر مربع و بالاتر).

سپس آنها بر اساس وضعیت چاقی بر اساس درصد کل چربی بدن(BF٪) که با استفاده از اسکن دوگانه جذب اشعه ایکس (DXA) اندازه گیری شد، با توجه به نقاط برش چاقی مختص به سن و جنسیت دوباره دسته بندی شدند- برای سن 40 تا 59 سال: درصد کل چربی بدن 40 درصد یا بالاتر برای زنان و 28 درصد و بالاتر برای مردان؛ و برای سن 60 تا 79 سال: درصد کل چربی بدن 42 درصد و بالاتر برای زنان و 30 درصد و بالاتر برای مردان). این نقاط برش درصد کل چربی بدنبر اساس یک مرجع پرکاربرد برای تعریف چاقی است.

سپس محققان عملکرد تشخیصی BMI را برای تشخیص چاقی که بر اساس درصد چربی بدن برای همه شرکت‌کنندگان بر حسب سن و جنسیت تعریف می‌شود، ارزیابی کردند تا بهترین حساسیت و ویژگی را برای پیش‌بینی چاقی در افراد میانسال و مسن‌ بیابند.

بسیاری از شرکت‌کنندگان با شاخص توده بدنی نشان‌دهنده وزن سالم، با محاسبه درصد چربی بدن، به عنوان افراد چاق طبقه‌بندی شدند.

در نهایت، بر اساس معیارهای سازمان جهانی بهداشت حدود 38 درصد از مردان و 41 درصد از زنان دارایشاخص توده ی بدنی30کیلوگرم بر متر مربع یا بالاتر بودند که نشان دهنده چاقی است. با این حال، هنگامی که بر اساس درصد چربی بدن ارزیابی شد، حدود دو سوم مردان (71٪) و زنان (64٪) دارای چاقی در نظر گرفته شدند.

محققان دریافتند که مناسب ترین نقطه برش BMI برای شناسایی چاقی در افراد میانسال و مسن بر اساس درصد چربی بدن، 27.08 کیلوگرم بر متر مربع برای زنان و 27.36 کیلوگرم بر متر مربع برای مردان است که درجه دقت بالایی دارد( تقریباً 90 درصد شانس تشخیص چاقی)

این تجزیه و تحلیل نشان داد که برای مردان و زنان و گروه‌های سنی جوان‌تر و مسن‌تر، نقطه ی برش ایده‌آل BMI برای شناسایی چاقی یکسان است و حدود 27 کیلوگرم بر متر مربع می باشد.

این نقاط برش جدید همچنین حساسیت بالا (80.69%) و ویژگی (83.63%) را نشان دادند که بیانگر احنمال پایین منفی کاذب و مثبت کاذب است.

جالب توجه است که تنها 57 درصد از زنانی که طبق نقطه ی برش BMI جدید (27 کیلوگرم بر متر مربع) دارای چاقی بودند، طبق استانداردWHO (30 کیلوگرم بر متر مربع) به درستی طبقه بندی شدند، بنابراین حدود 40 درصد از زنان چاق بر اساس معیار شاخص توده ی بدنی سازمان بهداشت جهانی در رده ی افراد چاق قرار داده نمی شوند. به طور مشابه، حدود نیمی از مردان مبتلا به چاقی بر اساس آستانه فعلیWHO (30 کیلوگرم بر متر مربع) چاق در نظر گرفته نمی شوند.

پرفسور Marwan El Ghoch، از دانشگاه مودنا و رجیو امیلیا، گفت: مطالعه واقعی ما در یک محیط بالینی در ایتالیا نشان داد که نقطه برش بهینه برایBMI (27 کیلوگرم در متر مربع) برای بزرگسالان بالای 40 سال به طور قابل توجهی کمتر از آستانه فعلی (30 کیلوگرم در هر متر مربع) است که برای همه ی سنین در نظر گرفته می شود. این نقطه ی برش یا آستانه ی جدیدBMI ، تفاوت های فیزیولوژیکی بین افراد میانسال و مسن و جمعیت های جوان را تشخیص می دهد. این احتمال وجود دارد که تغییرات در ترکیب بدنی در طول عمر، که به نظر می‌رسد بدون تغییر معنی‌دار در وزن بدن رخ می‌دهد، منجر به افزایش چربی در BMI پایین‌تر شود.

پروفسور آنتونینو دی لورنزو، یکی از نویسندگان این مقاله از دانشگاه تور ورگاتای رم، گفت: با توجه به استاندارد WHO برای غربالگری چاقی، بسیاری از افراد میانسال و مسن که در معرض خطر بیماری های مرتبط با چاقی از جمله دیابت نوع 2، بیماری قلبی و برخی سرطان ها هستند، به عنوان افراد دارای چاقی طبقه بندی نمی شوند. ایجاد این نقطه برش جدید برای BMI در تنظیمات بالینی و دستورالعمل های چاقی برای سلامت بالقوه میلیون ها سالمند مفید خواهد بود.

نویسندگان به برخی محدودیت‌های این مطالعه اشاره کردند که می‌توانست بر نتایج آنها تأثیر بگذارد، از جمله اینکه این یک مطالعه مشاهده‌ای مقطعی تک مرکزی است که در یک منطقه از ایتالیا انجام شده است، بنابراین یافته‌های آن ممکن است قابل تعمیم به سایر جمعیت‌ها نباشد. آنها همچنین خاطرنشان کردند که عوامل مخدوش کننده احتمالی مانند عادات غذایی، الگوهای فعالیت بدنی و سلامت خواب را در نظر نگرفته اند، که همگی می توانند احتمال چاقی را افزایش دهند و ممکن است باعث ایجاد تفاوت های مشاهده شده بین گروه های سنی شوند.

نویسندگان نتیجه گیری کردند که یافته‌های آن‌ها به شدت از نقطه ی برش پایین‌تر برای شناسایی چاقی در افراد میانسال و مسن‌تر حمایت می‌کند، با این حال، برای تأیید نتایج به مطالعات بیشتر در مکان‌های مختلف و در سایر کشورهای اروپایی نیاز است.

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20240515/Study-proposes-lower-BMI-cut-off-for-obesity-in-adults-over-40.aspx